nooit af

In 1844 werd Jacobus Tromp geboren. Hij verhuisde met zijn ouders naar Dedemsvaart en werd daar schilder.

Net als zijn zoon, Cobus Tromp,
en zijn kleinzoon, Herman Tromp,
en zijn achterkleinzoon, Henk Tromp.

Henk, mijn vader, is dus 4e generatie schilder. Hij viert deze week zijn 77e verjaardag.

Schildersbedrijf Tromp – 4 generaties

Mijn vaders werk bestond uit schilderen, behangen en glaszetten. Uit precies dat doen wat zijn vak was. ’s Ochtends vroeg stapte hij in zijn auto (die hij de avond ervoor al ingepakt had) en reed met zijn collega-schilders naar een klant. Ze schilderden, namen een pauze, schilderden. Schoven tussen de middag thuis aan voor het eten. En ’s middags gingen ze verder. Dat herhaalde zich de dagen erna, totdat het af was.

Iedereen kon het resultaat van mijn vaders werk zien: hijzelf, de eigenaar van het huis én de buren (mogelijk zijn volgende klant). De rekening kon worden gemaakt, het werk was af.

schildersbedrijf Tromp
Krabbers slijpen

Oké, ik stel het iets te simpel voor. Want er kwam natuurlijk meer bij kijken. Krabbers slijpen, de werkplaats schoonhouden, materialen halen, soms een advertentie plaatsen. Maar het grootste deel van de tijd besteedde hij toch echt aan zijn vak. Schilderen, totdat het huis klaar was.

Hoe ziet jouw ‘huis’ eruit?

Hoe anders is mijn werk en zeer waarschijnlijk ook dat van jou. Ik heb jarenlang vrijwel nooit het gevoel gehad dat mijn werk ‘af’ was. Als zorgverlener, maar ook als projectleider, heb je meestal geen ‘huis dat klaar is’. Er zijn altijd losse draadjes. Administratie, een telefoontje, een ander project, iets meer aandacht voor je cliënt.

Hebben wij het drukker, of niet?

Het voelt soms alsof wij het veel drukker hebben in ons werk dan onze ouders. Maar als ik objectief naar mijn eigen leven en dat van mijn ouders destijds kijk, denk ik niet dat het zo is.

De verschillen die ik zie:

  • Onze taken zijn diverser. Er is altijd iets anders te doen.
  • Ons beroep is minder afgebakend. Er is veel naast je ‘gewone’ dagelijkse zorgtaken. Of is dat ook je beroep…?
  • Onze verwachtingen zijn anders. Mijn vader deed nooit een beroepskeuzetest. Wij hebben keuze, en creëren daarmee verwachtingen over hoe we ons werk gaan ervaren.
  • Onze wereld is groter. We weten dat het binnen een andere organisatie anders gaat. Dat kan voor een ontevreden gevoel zorgen.
  • Onze grenzen tussen werk en privé worden anders ervaren. Bij ons thuis liepen vroeger werk en privé voortdurend door elkaar. Maar niemand leek dat een probleem te vinden. Nu ervaar ik dat zelf anders.

Invloed op werkplezier

Als je continu het gevoel hebt van ‘niet af’, dan doet dat iets met je werkplezier, met het gevoel over je werk. Dat geldt voor iedereen, maar ook zeker voor zorgverleners, voor projectleiders, voor teamleiders en voor managers.

Voor mezelf en voor mijn klanten heb ik me de afgelopen jaren verdiept in hoe je hier nu mee kunt omgaan.

Wil jij hier meer over weten? Neem dan contact met mij op.

Print Friendly, PDF & Email
Share
Share
Tweet
Pin