De afgelopen maanden loopt natuurlijk alles ‘anders dan anders’. Eén ding zat me dwars: het onaffe gevoel dat ik had over het afscheid van de basisschool. Voor onze jongste zoon, maar ook voor onszelf. Want we zouden daar niet meer op het schoolplein staan.

Terugkijkend heb ik een paar stappen doorlopen die je ook in andere situaties – zoals bijvoorbeeld als je niet helemaal tevreden bent in je werk – goed kunt inzetten.

Klein leed tijdens Corona

Onze jongste zoon ging de basisschool verlaten….

Nu hecht ik nogal aan het markeren van belangrijke momenten. Bij onze oudste zoon waren die momenten er ook volop: kamp, het wekenlang oefenen van de musical en tot slot die ene voorstelling in een bomvolle zaal trotse (groot)ouders. 

En toen was er Corona

Het is klein leed. Klein verdriet in een veel groter plaatje. Maar voor mij was dat even waar ik mee zat.

Inderdaad: ik. Want mijn zoon was vooral blij dat er lastminute toch een musical zou worden geoefend en opgenomen. Ik was ook blij voor hem. Maar toen ik me – 2 weken voor het einde van het schooljaar – realiseerde dat wij als ouders geen plek meer zouden hebben in de afscheidsrituelen had ik daar toch echt last van. 

Een stappenplan om meer regie te hebben

Dit persoonlijke verhaal deel ik graag. Omdat ik daarbij een aantal stappen doorliep die denk ik heel behulpzaam kunnen zijn in andere situaties. Want in een situatie als deze kan je verschillende dingen doen. Je kunt je erbij neerleggen. Of je kunt kijken wat er binnen je invloed ligt. Als ouders van groep 8 hebben we het laatste gedaan. 

Dit was daarbij ongeveer mijn stappenplan.  

1. Bedenk wiens probleem dit is

Hoewel het natuurlijk om mijn zoon ging, had hij zich er bij neergelegd dat het heel anders zou lopen dan verwacht. Hij was blij dat ze een musical gingen oefenen en opnemen. Hij was druk met z’n rol.

Het was duidelijk dat niet hij, maar ik een probleem ervaarde. Ik vond het naar en verdrietig. Voor hem én voor mezelf. 

2. Inventariseren

Ik vond het zo belangrijk, dat ik me niet neer wilde leggen bij de situatie. Toen ging ik na: wat is er wel en niet mogelijk? En wat zijn de wensen van andere ouders? 

Na flink wat telefoontjes en appjes wist ik: ik ben niet de enige. Meer ouders hebben de behoefte om de basisschoolperiode gezamenlijk af te sluiten. En meer ouders willen zich hiervoor inzetten.

3. En wat kan er wél? 

Inmiddels was duidelijk wat er niet kon. Maar wat kon er wel? 

In gesprek met school kwamen we op het idee van een livestream, waardoor de praatjes voor de kinderen misschien voor ouders te volgen zouden worden.

In gesprek met ouders kwamen we op het idee om de film samen te kijken.  

En na een idee om dat in stijl te doen, belde ik met de bioscoop of zij mogelijkheden zagen. Dat was gelukkig zo. 

op de rode loper

4. Kleine stapjes binnen je invloed

Door goed te kijken naar ieders mogelijkheden, hebben we als ouders binnen 3 dagen een volledig afscheid geregeld: 

  • Er kwam een livestream van de praatjes voor kinderen (waar ouders niet op locatie bij mochten zijn);
  • De film ging officieel in premiere in de grootste bioscoopzaal in Assen, inclusief rode loper, popcorn en bubbels om samen te toosten;
  • Er kwam een fotoreportage van het oefenen van de musical – een echte ‘behind the scenes’;
  • Een ouder die fotograaf is zorgde voor mooie groepsfoto’s van groep 8; 
  • En een andere ouder verwerkte dit allemaal in een prachtig fotoboek met foto’s van de afgelopen jaren. 

5. Geniet!

Toen het eenmaal zo ver was, vond ik het geweldig. Echte ‘ouder-power’. De laatste week liep – net als het laatste jaar – nog weer anders dan verwacht. Maar het was een geweldig feestje. Het voelde als een echt mooi en passend afscheid. 

De rode loper, de toost, het moment dat ik voor die zaal stond en 95 betrokken familieleden zag en het toejuichen van de filmsterren: ik heb er bewust van genoten.

Lessons learned

Als ik terugkijk op de afgelopen weken, ben ik blij dat ik de tijd heb genomen om na te denken wat ik nu zo erg vond. Hierdoor werd het me duidelijk hoe belangrijk het voor mezelf was om dit goed te doen. En hierdoor vond ik het prima om er tijd in te steken. 

Als ik dit vertaal naar andere situaties dan denk ik dat dit ook heel behulpzaam is. 

Voel jij je niet tevreden? Zit er iets vast of schuurt er iets? Zit je bijvoorbeeld niet helemaal lekker in je werk? Of stap je steeds weer in oude patronen?

  • Bepaal wat het probleem precies is. Maak onderscheid tussen de praktische situatie en jouw gevoel hierover.  
  • Inventariseer de situatie. Maak je plaatje compleet. Weet bijvoorbeeld wat praktisch de randvoorwaarden/regels zijn. En onderzoek wat wensen of voorwaarden van anderen zijn. 
  • Kijk wat er wél kan en wie jou kan helpen. 
  • Zet klein stapjes.
  • En geniet van (kleine) resultaten. 

Wil jij het echt anders? 

Wil jij het echt anders? En kan je daarbij wel wat hulp gebruiken? Wellicht kan ik je helpen. Neem contact met mij op voor de mogelijkheden. 

Print Friendly, PDF & Email
Share
Share
Tweet
Pin